'GELUKKIGE MENSEN'

In de bundel Gelukkige Mensen komen we terecht in de Vogelenbuurt van een middelgrote stad. Erik, een man in een rolstoel, laat ons kennismaken met verschillende mensen in zijn buurt. Eva die probeert door haar medicijnroes heen de kleine Tom te redden, Carla die strijdt tegen overgewicht en ontluikende gevoelens voor Erik heeft en Jos die wel erg ver gaat in zijn droom om een echte filmregisseur te worden. We leren Max kennen die graag naar treingeluiden luistert en Davey die een paar huizen verderop zijn eerste homo-erotische gevoelens beleeft. Ook maken we kennis met een vrouw in een grijze regenjas die veelvuldig op het kerkhof wordt gezien. 
Ondanks zijn handicap ontwikkelt Erik zich tot een Robin Hoodachtige figuur.  Hoewel de personages elkaar veelvuldig ontmoeten komen we er langzaam achter dat ze allemaal geïsoleerd te midden van de anderen staan.  Jong of oud, centraal staat de eenzaamheid van mensen in hun omgeving. Sfeer en setting worden in weinig woorden neergezet.
Er zit humor in de verhalen van Bos, maar door de ambivalente karakters en het stroeve van de situaties is het altijd bitterzoet. Rouw, lust, beklemming, alles wordt getoond, hoe beschamend soms ook, maar altijd met tederheid voor de personages.

'LAS MENINAS'

De 22-jarige Roemer leeft in onmin met zijn vader, beeldend kunstenaar Maarten Dievendaal. Pa houdt te veel van drank, vrouwen en zijn eigen kunstwerken om na de vroege dood van zijn vrouw, Roemer en zijn verstandelijk gehandicapte zus Elsa een degelijk thuis te bieden. Na het plotselinge overlijden van Maarten raakt Roemer de regie over zijn eigen leven kwijt. Hij komt in aanraking met inhalige kunsthandelaren, plotseling opduikende familieleden en de starre regels van de woningbouwvereniging. Alles lijkt goed te komen, maar als hij door een stommiteit het vertrouwen van Elsa schaadt, ziet hij nog maar één uitweg. Hij vlucht via Frankrijk naar Spanje. Daar krijgt hij, in een klein kerkje ver in het binnenland, een mystieke ervaring. Door de bijzondere lichtval op een meisje met een hond ziet Roemer het schilderij 'Las Meninas' van Velazquez zo helder voor zich, dat hij zich in het Prado waant, waar hij als kind met zijn vader is geweest. Zoals een negatief pas echt een foto wordt door inwerking van chemicaliën, zo werken de gebeurtenissen en herinneringen in Roemers leven tot een plotseling scherp beeld.

Alle wetenschappelijke inzichten en informatie omtrent het schilderij Las Meninas van de Spaanse schilder Velazquez komen van hoogleraar filosofie Dhr. Leo Bijlmer, Vrije Universiteit Amsterdam.